شمع ما یک شبکی را به تو پروانه بگفت

                                                    همره من تو نباشی بگسل از بر جفت

کار من سوختن و ساختنی از بر نور

                                             شمس و تابان شدنی از در کور

گر تو باشی به جوارم  دو سه روز

                                     یا بمانی به کنارم دو سه روز

تو بسوزی ز در غفلت خویش

                                      دور گردی ز ره رفطرت خویش

عمر تو یک صلتی از بر یار 

                                       تو بسان موش باشی ما چو مار

گرچه عشقی در میان ما بود

                                         گرچه حبی در بیان ما بود

گرچه افکارت به افکارم قریب

                                       گرچه اعمالت به اخلاقم نجیب

باز هم ما شمعک و پروانه ایم

                                         بعد من اسلام چون میخانه ایم

عاشقم چون آن کلامش راشنید

                                        چون که ادباری به گفتارش بدید

گفت که این مرگ چو  روشن بود

                                    به ز همان روز که بی تن(تن یار)بود

شمع که دید این همه لج بازی اش

                                              تفره روی و کلمه بازی اش

گفت نفهمی که چه گویم کلام

                                     محو منی هیچ نداری قوام

 

حال بدان عمرگرانی خویش

                                  هیچ صلت نیست به اندازه بیش 

حال چو خواهی که بمیری به مفت

                                            هیچ نگویی که به من کس نگفت

 

 

 

 

تقدیم به مادربزرگ عزیزم.(مامان بتول)                  .علی بکائی(طالع).


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما
موسسه خیریه سگال

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

دانلود آهنگ درقلمرونجوم استراتژی بازاریابی محتوا و حوزه های مربوط به آن زندگی به سبک آرامش و آسودگی روسیه تهران ام پی دانلود حزب الله سایبر صومعه‌سرا کتابخانه عمومی قدس فروشنده انواع بست فلزی ،بست کمربندی ، بست پلاستیکی ‌‌ روابط عمومی فرهنگ و هنر